Ahiret Kardeşliğini Bilen Parmak Kaldırsın | Tesettür Giyim Blog

Ahiret Kardeşliğini Bilen Parmak Kaldırsın

17 Tem 2018

Mutlaka bir yerlerden kulağınıza çalınmış bir deyimdir “ahiret kardeşliği”. Bazen “ahret kardeşliği” şeklinde söylendiği de olur. Peki nedir, nasıl bir kardeşliktir bu?

Bildiğiniz gibi, ahiret, “öteki dünya” anlamına gelir. Ahiret kardeşliği ise, iki Müslüman arasında Allah rızası için, dünyada ve ahirette biribirlerine yardım etmek, danışıp dayanışmak üzere kurulan dostluğun adıdır. Günümüz deyimiyle kanka’lığın bir başka versiyonudur.

Bu kardeşlik türü, hadislere de konu olmuştur. Mesela peygamberimizin şöyle söylediği rivayet edilir: “Allah için ahiret kardeşliği yapan, ahirette öz kardeşinden daha faydalı yardımları, ondan görür. Kim ahiret kardeşini ne kadar çok severse, Allahü teâlâ da, onu o kadar çok sever.”

Bir zamanlar Anadolu’da en makbul kardeşlik türü olarak kabul edilirdi. Özellikle kadınlar arasında çok yaygın bir arkadaşlık biçimiydi. Ahlak, kişilik ve huy benzerliği olan kişiler arasında, ölümden sonra da devam edeceğine inanılan bu arkadaşlık kurulur; arkadaşlar birbirilerine “kanka” değil, “ahret kardeşim” derlerdi.

Günümüzde yok denecek kadar azalan ahretlik kardeşi tutma geleneğinde, ölüme kadar hatta ahirette de devam eden bir kardeşlik inancı vardı. Ahretlik geleneği daha çok kadınlar arasında olurdu ve arkadaşını seçebilecek yaşa geldiği çağdan itibaren kızlar kendilerine bir ahretlik kardeşi seçebilirlerdi. Bu sıradan bir olay değildi. Ahretlik olmanın belli bir merasimi vardı. İki kız birbirini ahret kardeşi seçeceği zaman önce aralarında anlaşırlar, sonra da ailelerini haberdar ederlerdi. Aileler kızların arkadaşlığı için komşulara ve akrabalara haber verir, mevlit ve dua edileceğini duyururdu. Ailelerinden kimin durumu müsaitse merasim onun evinde yapılır, merasime gelenler yanlarında küçük hediyeler getirirlerdi. Kızların aileleri de ahret seçilen kıza, içinde basma, yazma, çorap, terlik, çamaşır, seccade, patik vb. eşyalar olan birer bohça hazırlardı.

Ahret olan kızlar birbirlerine “Ahretim, ahretliğim, kardaşım, bacım vb.” şekillerde hitap ederler, ölünceye dek birbirlerini kardeş, sırdaş, haldaş olarak bellerler; sevinçte, tasada kader ortaklığı ederlerdi. Bu ortaklık sadece ikisi arasında kalmazdı. Ahretliğinin anne ve babasına “ahret anne”, “ahret baba” derlerdi. Evliliklerinden sonra ahretliklerin kocaları birbirlerine “bacanak”, çocuklar da annelerinin ahretliğine “teyze” ya da “ahret teyze” derlerdi. Bu durum böylece torunlarına kadar devam ederdi. Böyle bir yakınlık hâsıl olduğu için ahretliklerin çocuklarının evlenilmesine hoş bakılmaz, onlar kardeş olarak görülürdü. Ahret olanların kavillerinden döndükleri nadir görülmekle birlikte bu toplumda hoş görülen bir durum değildi.

Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir